Γιατί να δημιουργήσετε μια ιδιαίτερα προστατευόμενη ΜΠΣ;

Οφέλη για τους ανθρώπους

Λιγότερο από δύο χιλιόμετρα μακριά από την βορειοανατολική ακτή της Ισπανίας, στην όμορφη Costa Brava, βρίσκονται τα νησιά Medes (Illes Medes στα καταλανικά). Αποτελούμενο από βραχώδη νησάκια, αυτό το αρχιπέλαγος είναι ένα από τα ομορφότερα θαλάσσια οικοσυστήματα της δυτικής Μεσογείου, αλλά και ένα από τα πιο προστατευμένα. Από την ανακήρυξή του το 1983, το Θαλάσσιο Καταφύγιο των Νήσων Medes έχει γίνει παράδεισος για τους λάτρεις του ωκεανού από όλο τον κόσμο. Δύτες, κολυμβητές με αναπνευστήρα, καγιάκερ, ιστιοπλόοι και τουρίστες με γυάλινα καράβια συρρέουν στο πάρκο για να δουν σπάνια κόκκινα κοράλλια, να κολυμπήσουν σε όμορφους υποβρύχιους τούνελ, να συναντήσουν γιγάντιους σκούρους ροφούς και να παρακολουθήσουν τα θαλασσοπούλια να φτιάχνουν τις φωλιές τους στα νησιά. Η αλιεία απαγορεύεται ή ελέγχεται αυστηρά σε μεγάλο μέρος του πάρκου, ενώ οι ειδικές σημαδούρες για την πρόσδεση σκαφών και καγιάκ σε όλη την θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή διευκολύνουν τους επισκέπτες να απολαύσουν —χωρίς να καταστρέψουν— τα ευαίσθητα οικοσυστήματα.

Αυτό το μικρό θαλάσσιο πάρκο έχει οδηγήσει όχι μόνο σε ένα ακμάζον και ζωντανό θαλάσσιο οικοσύστημα, αλλά και σε μια ισχυρή τουριστική βιομηχανία. Λιγότερο από ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο πλήρους προστασίας παρέχει στην τοπική κοινότητα πάνω από 250 επιπλέον θέσεις πλήρους απασχόλησης, ενώ το 2007 απέφερε 12 εκατομμύρια ευρώ από τουριστικά έσοδα στην περιοχή.¹ (Το 2024, το ποσό αυτό ήταν πιο κοντά στα 16 εκατομμύρια ευρώ.) Αυτά τα τουριστικά έσοδα ήταν 20 φορές περισσότερα από το κόστος διαχείρισης του καταφυγίου και 30 φορές περισσότερα από τα έσοδα από την αλιεία της περιοχής.²

Ενώ αυτό το παράδειγμα υπογραμμίζει τα σημαντικά οφέλη που προσφέρουν οι ΜΠΠ μέσω του τουρισμού, οι ΜΠΠ με υψηλό και πλήρες επίπεδο προστασίας προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα οφελών για τους ανθρώπους. Σύμφωνα με μελέτες, κάθε δολάριο που επενδύεται σε μια αποτελεσματική ΜΠΠ αποφέρει μεταξύ 10 και 20 δολάρια σε πολλαπλά οφέλη.³⁴

Όταν σχεδιάζονται και διαχειρίζονται σωστά, οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές μπορούν να αποτελέσουν ισχυρά εργαλεία για την προώθηση της οικονομικής και ανθρώπινης ευημερίας, με αποτέλεσμα:

Καλύτερη τοπική αλιεία,
περισσότερα έσοδα και θέσεις εργασίας,
βελτίωση της υγείας και
καθαρότερες και ασφαλέστερες ακτές.

Παρακάτω αναλύουμε λεπτομερέστερα κάθε ένα από αυτά τα οφέλη. Ορισμένα από αυτά τα οφέλη θα είναι άμεσα (π.χ. τα οφέλη για τον τουρισμό που θα προκύψουν από την εφαρμογή και τη δημοσιότητα της θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής), αλλά άλλα θα χρειαστεί χρόνος για να υλοποιηθούν. Επιπλέον, δεν θα επωφεληθούν όλοι οι άνθρωποι εξίσου, ούτε θα επωφεληθούν ταυτόχρονα με τον ίδιο τρόπο.

Η MPA πρέπει να διαχειρίζεται προσεκτικά, ώστε να διατηρείται με την πάροδο του χρόνου η ικανότητά της να αποκαθιστά τη θαλάσσια ζωή. Το αν θα αποκομιστούν οφέλη και πόσο γρήγορα, εξαρτάται επίσης από την αποτελεσματικότητα της MPA: από το πόσο καλά διαχειρίζεται και εφαρμόζεται. Επηρεάζεται επίσης από το μέγεθος της MPA και από το τι επιτρέπεται εντός αυτής. Ωστόσο, όταν είναι καλά σχεδιασμένη και διαθέτει τους απαραίτητους πόρους, το βραχυπρόθεσμο κόστος των MPA μπορεί να ελαχιστοποιηθεί και να αντισταθμιστεί από τα μακροπρόθεσμα οφέλη.

1. Καλύτερη αλιεία

Με την εξάλειψη των ανθρωπογενών πιέσεων, όπως η αλιεία, από μια συγκεκριμένη περιοχή, οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές (MPA) παράγουν περισσότερα και μεγαλύτερα ψάρια, τα οποία γεννούν περισσότερα και υγιέστερα μικρά (βλ. «Οφέλη για τη φύση»). Η ταχεία αύξηση και ανάκαμψη του πληθυσμού εντός των ορίων μιας MPA οδηγεί στη συνέχεια σε ένα «φαινόμενο διάχυσης», όπου μεγαλύτερα και πιο άφθονα ψάρια και τα μικρά τους μετακινούνται από την προστατευόμενη περιοχή σε γειτονικές περιοχές, αναπληρώνοντας την αφθονία των ψαριών και αυξάνοντας τις αλιευτικές αποδόσεις των αλιέων εκτός της MPA (Εικόνα 10).

**Σχήμα 10.** Απεικόνιση του φαινομένου της διάχυσης. Πηγή: Συγγραφείς.

**Σχήμα 11.** Περίληψη των οικονομικών οφελών των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών για την αλιεία, από μια μελέτη του 2024 που περιλαμβάνει 81 δημοσιεύσεις σχετικά με τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές σε 37 χώρες. Πηγή: Costello, M.J., 2024. © 2024 Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC). Αδειοδοτημένο υπό CC BY 4.0.

Τα οφέλη για την αλιεία έχουν αποδειχθεί ότι εμφανίζονται σε διάστημα μόλις τριών ετών μετά τη δημιουργία μιας ΜΠΑ, αν και τα μακρόβια και αργά αναπτυσσόμενα είδη μπορεί να χρειαστούν μια δεκαετία ή και περισσότερο για να ανακάμψουν (Σχήμα 11). Αυτά τα οφέλη είναι πιο εμφανή και σταθερά όταν οι ΜΠΑ βρίσκονται σε περιοχές όπου έχει σημειωθεί υπεραλίευση ή υπερεκμετάλλευση. Το «φαινόμενο διάχυσης» (Σχήμα 10) έχει πλέον τεκμηριωθεί για τις MPA και την αλιεία σε όλο τον κόσμο — από την αλιεία αστακού στη νότια Καλιφόρνια⁵ ⁶ (που περιγράφεται λεπτομερώς σε μια μελέτη περίπτωσης) στην αλιεία τόνου στον Κεντρικό Ειρηνικό.⁷ Σημειώστε ότι στη νότια Καλιφόρνια, οι αλιεύσεις αστακού υπερδιπλασιάστηκαν μέσα σε 6 χρόνια κοντά στις ΜΠΠ, αλλά η ίδια αλλαγή δεν συνέβη μακριά από τις ΜΠΠ. Η αλιεία της Καλιφόρνιας είναι από τις πιο διαχειριζόμενες στον κόσμο, ωστόσο οι πλήρως προστατευόμενες ΜΠΠ ενίσχυσαν τις αλιεύσεις, γεγονός που δείχνει ότι οι ΜΠΠ μπορούν να επιτύχουν ανακάμψεις που η διαχείριση της αλιείας από μόνη της δεν μπορεί.

Ο παράπλευρος αντίκτυπος δεν ωφελεί μόνο τους επαγγελματίες αλιείς, αλλά και τους ερασιτέχνες και τους αθλητικούς αλιείς. Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι οι πλήρως προστατευόμενες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές (MPA) παράγουν δυσανάλογα υψηλά αλιεύματα που καταρρίπτουν παγκόσμια ρεκόρ σε διαγωνισμούς αθλητικής αλιείας σε όλο τον κόσμο.⁸

Η προσθήκη μιας θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής σε ένα μέρος όπου οι άνθρωποι εξαρτώνται από την αλιεία μπορεί επίσης να βοηθήσει τις κοινότητες να ακολουθήσουν την «αρχή της προφύλαξης».—βασικά, η MPA λειτουργεί ως ασφαλιστική πολιτική ή δίχτυ ασφαλείας για ολόκληρη την περιοχή σε περίπτωση απρόβλεπτων προκλήσεων. Για παράδειγμα, μια μεγάλη καταιγίδα, ή ένα φαινόμενο θερμού νερού ή χαμηλού οξυγόνου, μπορεί να μειώσει τον πληθυσμό ενός σημαντικού αλιευτικού είδους. Εάν η διαχείριση της αλιείας δεν προσαρμοστεί αναλόγως, αυτά τα είδη θα μπορούσαν να συνεχίσουν να αλιεύονται με τον ίδιο ρυθμό, παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί. Αυτό μπορεί να οδηγήσει πολύ γρήγορα σε υπεραλίευση, ακόμη και σε κατάρρευση της αλιείας. Ωστόσο, με την ύπαρξη μιας MPA στην περιοχή, ορισμένα άτομα του πληθυσμού μπορούν να προστατευθούν από μια αργή ή ανεπαρκή αντίδραση στη διαχείριση της αλιείας ή από την πρόσθετη πίεση της αλιείας. Αυτά τα προστατευόμενα άτομα θα μπορούν να συνεχίσουν να αναπτύσσονται και να αναπαράγονται, βοηθώντας έτσι τον συνολικό πληθυσμό να ανακάμψει ταχύτερα.

2. Περισσότερες θέσεις εργασίας και έσοδα στον τομέα του τουρισμού

Είτε στις βραχώδεις νήσους Medes της Ισπανίας, στους κοραλλιογενείς υφάλους των Φιλιππίνων, είτε στα πανύψηλα δάση φυκιών της Νέας Ζηλανδίας, οι άνθρωποι έλκονται από την υγιή θαλάσσια ζωή που βρίσκεται στις ΜΠΠ. Αυτά τα μέρη προσφέρουν μεγαλύτερα και πιο άφθονα ψάρια, ποικιλόμορφη και ακμάζουσα άγρια ζωή, υγιείς και ανέπαφους βιότοπους, και ίσως ακόμη και την ευκαιρία να δει κανείς σπάνια και μοναδικά είδη. Η προτίμηση των τουριστών να επισκέπτονται προστατευόμενες περιοχές έναντι άλλων θαλάσσιων περιοχών είναι ευρέως γνωστή στον τουριστικό κλάδο και έχει τεκμηριωθεί στην επιστημονική βιβλιογραφία.⁹ Υποστηρίζοντας ζωντανά οικοσυστήματα και προσφέροντας μια σύνδεση με τη φύση που βασίζεται στον τόπο, οι MPA παρέχουν μια απαράμιλλη ευκαιρία στις παράκτιες κοινότητες να αξιοποιήσουν τον παγκόσμιο οικονομικό κινητήρα του οικοτουρισμού (Εικόνα 12).

**Σχήμα 12.** Περίληψη των οικονομικών οφελών των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών για τον τουρισμό. Πηγή: Costello M.J. 2024. © 2024 Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC). Αδειοδοτημένο υπό CC BY 4.0.

Ο οικοτουρισμός είναι ένας από τους μεγαλύτερους τομείς της οικονομίας των ωκεανών, αντιπροσωπεύοντας τουλάχιστον το 50% του συνολικού παγκόσμιου θαλάσσιου τουρισμού.¹⁰ Μόνο ο τουρισμός καταδύσεων υποστηρίζει 124.000 θέσεις εργασίας παγκοσμίως, προσφέροντας εμπειρίες σε έως και 14 εκατομμύρια τουρίστες και με παγκόσμιο οικονομικό αντίκτυπο που φτάνει τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως.¹¹ Συχνά, αυτά τα έσοδα επισκιάζουν σε μεγάλο βαθμό τα έσοδα που παράγονται από εξορυκτικές βιομηχανίες όπως η αλιεία. Στο Παλάου, ο τουρισμός είναι πιο κερδοφόρος από την αλιεία: ο τουρισμός με καρχαρίες συνεισφέρει περίπου 18 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως στην οικονομία του Παλάου, ενώ η αλιεία καρχαριών συνεισφέρει μόνο 10.800 δολάρια ΗΠΑ.¹² Στα νησιά Γκαλαπάγκος, η μέση ετήσια αξία ενός καρχαρία για την τουριστική βιομηχανία είναι 360.105 δολάρια ΗΠΑ — αν ληφθεί υπόψη ολόκληρη η διάρκεια ζωής ενός καρχαρία (περίπου 23 χρόνια για τους περισσότερους καρχαρίες στα Γκαλαπάγκος, όταν δεν διαταράσσονται), οι τουριστικές δαπάνες που δημιουργούνται από έναν μόνο καρχαρία κατά τη διάρκεια της ζωής του εκτιμώνται σε 5,4 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Συγκριτικά, η μέγιστη αξία που μπορεί να αποφέρει ένας καρχαρίας όταν πωλείται στην ηπειρωτική χώρα για το κρέας και τα πτερύγιά του είναι μικρότερη από 200 δολάρια ΗΠΑ.¹³

Ωστόσο, είναι επίσης σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι ο υπερβολικός τουρισμός, χωρίς τη λήψη μέτρων βιωσιμότητας, μπορεί να βλάψει την άγρια ζωή των ωκεανών και τις τοπικές κοινότητες.

Δείτε «Πώς χρηματοδοτούμε την MPA μας;» για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα οικονομικά οφέλη, καθώς και για τις παραμέτρους που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε ο βιώσιμος τουρισμός εντός των MPA να ωφελεί —και να μην βλάπτει— την άγρια φύση και τις τοπικές κοινότητες. Για περισσότερα παραδείγματα από την πραγματική ζωή σχετικά με την εφαρμογή αυτών των ιδεών, ανατρέξτε στην ενότητα ενότητα Μελέτες περιπτώσεων.

3. Υγιέστεροι άνθρωποι και κοινότητες

Οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές μπορούν επίσης να προωθήσουν υγιή οικοσυστήματα που υποστηρίζουν τα μέσα διαβίωσης, την ταυτότητα, τη σωματική και ψυχική υγεία και την ευημερία των ανθρώπων.¹⁴ Για παράδειγμα, οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές μπορούν να ωφελήσουν την ανθρώπινη υγεία και ευημερία μέσω:

Υγιέστερη αλιεία: Η αύξηση των αλιευμάτων που προκύπτει από μια ΜΠΠ μπορεί επίσης να σημαίνει περισσότερη τροφή στο τραπέζι, οδηγώντας σε καλύτερη επισιτιστική ασφάλεια για τις τοπικές κοινότητες. Στην πραγματικότητα, στις αναπτυσσόμενες χώρες, η διαβίωση κοντά σε μια ΜΠΠ έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της υγείας των παιδιών.¹⁵ Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η αφθονία ψαριών εντός της MPA του νησιού Apo στις Φιλιππίνες εξασφάλισε την επισιτιστική ασφάλεια κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου για τους κατοίκους της περιοχής, παρέχοντας υγεία και διατροφή σε πολλούς νησιώτες (προσωπικές επικοινωνίες).
Βιοϊατρικές ανακαλύψεις: Τα άθικτα οικοσυστήματα στις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές μπορούν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων, τεχνολογιών και γενετικού υλικού μέσω της επιστημονικής έρευνας, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε προϊόντα που συμβάλλουν στη βελτίωση της ανθρώπινης υγείας και ευημερίας. Για παράδειγμα, κατά την εξερεύνηση μιας πλήρως προστατευόμενης περιοχής στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό, οι επιστήμονες του R/V Falkor παρατήρησαν κάποιες αλλοιώσεις σε ένα κοράλλι βαθέων υδάτων και έλαβαν ένα μη επεμβατικό δείγμα με ένα τηλεχειριζόμενο όχημα (ROV). Αργότερα ανακάλυψαν ότι τα βακτήρια που απομονώθηκαν από το δείγμα μπορούν να βοηθήσουν στην ασφαλέστερη χορήγηση βιοϊατρικών φαρμάκων στους ανθρώπους.¹⁶ Οι προστατευόμενες περιοχές μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση αυτών των πόρων σε άθικτη κατάσταση, καθώς και να επιτρέψουν επιστημονικές ανακαλύψεις προς όφελος των μελλοντικών γενεών — υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα δίνει άδεια με σαφείς κανόνες και αδειοδοτήσεις, η επιστημονική έρευνα είναι καλά διαχειριζόμενη και ελάχιστα επεμβατική, και υπάρχουν σχέδια για τη βιώσιμη εκμετάλλευση τυχόν ανακαλύψεων.
Protection of cultural and spiritual identities and practices: MPAs around the world can protect cultural landscapes from development and allow for the continuation of cultural practices and spiritual well-being. One example of this is the Buccaneer Archipelago Marine Parks (Mayala and Bardi Jawi Gaara Marine Parks) in Western Australia, which were co-designed and are now jointly managed by Traditional Owners alongside the Government of Western Australia. Rich with cultural significance, the zoning of the parks ensured that areas of particular conservation and cultural significance were both protected. The Bardi Jawi Gaarra Marine Park is “used consistently by Bardi and Jawi people for hunting and fishing for food, cultural activities and business.”¹⁷ See the Case Studies section for more detailed information about Buccaneer Archipelago Marine Parks.

4. Καθαρότερες και ασφαλέστερες ακτές

Το 2013, οι Φιλιππίνες χτυπήθηκαν από τον σούπερ τυφώνα Yolanda, έναν από τους ισχυρότερους τροπικούς κυκλώνες που έχουν καταγραφεί ποτέ. Ολόκληρες πόλεις και κωμοπόλεις καταστράφηκαν από κύματα ύψους 5 έως 6 μέτρων, ισχυρούς ανέμους και σοβαρές πλημμύρες, και τουλάχιστον 6.300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ωστόσο, ορισμένες παράκτιες κωμοπόλεις που βρισκόταν ακριβώς στη διαδρομή του κυκλώνα γλίτωσαν, ενώ γειτονικές κωμοπόλεις και πόλεις που βρισκόταν λίγο πιο πάνω καταστράφηκαν ολοσχερώς. Οι κάτοικοι, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και οι επιστημονικές αναλύσεις απέδωσαν αυτό το φαινόμενο στα εκτεταμένα δάση μαγγρόβων που προσέφεραν ειδική προστασία σε αυτές τις παράκτιες πόλεις.¹⁸ Έκτοτε, οι Φιλιππίνες έχουν δώσει προτεραιότητα στην αποκατάσταση και προστασία των δασών μαγγρόβων σε ολόκληρη τη χώρα. Για παράδειγμα, ο δήμος Del Carmen είναι ένας από τους πολλούς που προστατεύουν τα δάση μαγγρόβων και καταπολεμούν την παράνομη υλοτομία μαγγρόβων.

**Σχήμα 13.** Αντίκτυπος των καταιγίδων στις παράκτιες κοινότητες με και χωρίς την προστασία των ανέπαφων δασών μαγγρόβων. Πηγή: Ortega, Saul Torres; Losada, Inigo J.; Espejo, Antonio; Abad, Sheila; Narayan, Siddharth; Beck, Michael W.. 2019. Τα οφέλη της προστασίας από τις πλημμύρες και το κόστος αποκατάστασης των μαγγρόβων δασών στην Τζαμάικα. Δυνάμεις της φύσης. © Παγκόσμια Τράπεζα. http://hdl.handle.net/10986/35166 Άδεια: CC BY 3.0 IGO.

Οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές προάγουν την υγεία των παράκτιων οικοτόπων, όπως τα μαγκρόβια δάση, τα θαλάσσια φυτά και οι φυτείες φυκιών —όλα φυσικές υποδομές που, όταν είναι άθικτες, μπορούν να είναι πολύ πιο ανθεκτικές από τις «γκρίζες» υποδομές που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος. Αυτοί οι σημαντικοί βιότοποι μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της ασφάλειας και της υγείας των παράκτιων κοινοτήτων με τους εξής τρόπους:

Προστασία από καταιγίδες και πλημμύρες: Τα μαγκρόβια δάση, οι υγρότοποι και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι παρέχουν προστασία από τις καταιγίδες, λειτουργώντας ως φυσικά φράγματα για την ακτή. Μειώνουν το ύψος των κυμάτων που περνούν μέσα από τη βλάστηση και τις κοραλλιογενείς δομές και επιβραδύνουν τον άνεμο και το νερό πριν φτάσουν στην ακτή (Εικόνα 13).
Λειτουργούν ως φυσικά συστήματα φιλτραρίσματος: Τα παράκτια οικοσυστήματα, όπως τα μαγκρόβια δάση, οι θαλάσσιοι λειμώνες, οι υφάλους με στρείδια και οι υγρότοποι, φιλτράρουν επίσης το νερό, απομακρύνοντας τα επιβλαβή βακτήρια. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι οι θαλάσσιοι λειμώνες των κατοικημένων ατόλων κοντά στο Σουλαουέσι της Ινδονησίας συνέβαλαν στη βελτίωση της ποιότητας του νερού έναντι των βακτηρίων που προκαλούνται από τον άνθρωπο και προστάτευσαν επίσης τους κοντινούς υφάλους από ασθένειες των κοραλλιών και των ψαριών.¹⁹
Κλείδωμα τοξικών χημικών ουσιών: Μελέτες έχουν δείξει ότι τα κινητά αλιευτικά εργαλεία, όπως η βυθοκόρηση ή η αλιεία με τράτες βυθού, μπορούν να ανασυστήσουν ιζήματα και παλαιούς ρύπους (π.χ. DDT, PCB, βαρέα μέταλλα) στη στήλη νερού με ρυθμό υψηλότερο από αυτόν των φυσικών διαταραχών, επαναφέροντάς τα στο τροφικό πλέγμα. Οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές που απαγορεύουν τη χρήση αυτών των τύπων εργαλείων βοηθούν στην απομόνωση αυτών των τοξικών χημικών ουσιών στα ιζήματα του βυθού και στη βλάστηση, ώστε να μην προσλαμβάνονται ή απορροφώνται από τη θαλάσσια ζωή (ή από τους ανθρώπους, όταν τρώμε αυτά τα ψάρια).

Οι ΜΠΠ είναι σαν να επενδύουμε στην αρχή των τραπεζικών λογαριασμών ταμιευτηρίου. Αν προστατεύσουμε το κεφάλαιό μας, οι υπηρεσίες που παρέχει η φύση στην ανθρωπότητα αυξάνονται και μπορούμε να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τα μερίσματα (το «παράπλευρο όφελος») για τις επόμενες γενιές. Αλλά αν συνεχίσουμε να εξαντλούμε τους πόρους της φύσης χωρίς να τους αναπληρώνουμε και να υπονομεύουμε την αρχή, θα έχουμε ξοδέψει όλες τις αποταμιεύσεις μας μέχρι να μην μείνει τίποτα. Η φύση θα χρεοκοπήσει, και το ίδιο θα συμβεί και με εμάς. Για περισσότερες οικονομικές αρχές και για τον τρόπο χρηματοδότησης μιας MPA, ανατρέξτε στο Κεφάλαιο 3.

Παραπομπές

Merino, G., Maynou, F. & Boncoeur, J. Βιοοικονομικό μοντέλο για μια θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή τριών ζωνών: μια μελέτη περίπτωσης των νησιών Medes (βορειοδυτική Μεσόγειος). ICES Journal of Marine Science 66, 147–154 (2009). https://doi.org/10.1093/icesjms/fsn200
Sala, E. et al. Fish banks: An economic model to scale marine conservation. Marine Policy 73, 154–161 (2016). https://doi.org/10.1371/journal.pone.0058799
Brander, L. et al. Τα οφέλη για τους ανθρώπους από την επέκταση των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. 1–190 https://www.issuelab.org/resources/25951/25951.pdf?download=true&_ga=2.227198557.1167454837.1558640107-1857028723.1558640107 (2015).
Barbier, E. B., Burgess, J. C. & Dean, T. J. Πώς να χρηματοδοτήσουμε τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Science 360, 486–488 (2018). https://doi.org/10.1126/science.aar3454
Lenihan, H. S., Fitzgerald, S. P., Reed, D. C., Hofmeister, J. K. K. & Stier, A. C. Η αύξηση της διαρροής ενισχύει την αλιευτική δραστηριότητα της αστακούς της νότιας Καλιφόρνιας κατά μήκος των συνόρων των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. Ecosphere 13, e4110 (2022).https://doi.org/10.1002/ecs2.4110
Lenihan, H. S. et al. Αποδεικτικά στοιχεία ότι η επίδραση των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών ωφελεί την αλιεία του αστακού (Panulirus interruptus) στη νότια Καλιφόρνια. Sci Rep 11, 2663 (2021). https://doi.org/10.1038/s41598-021-82371-5
Medoff, S., Lynham, J. & Raynor, J. Spillover benefits from the world’s largest fully protected MPA. Science 378, 313–316 (2022). https://doi.org/10.1126/science.abn0098
Franceschini, S., Lynham, J. & Madin, E. M. P. Μια παγκόσμια δοκιμή των δευτερογενών οφελών των ΜΠΑ για την ερασιτεχνική αλιεία. Science Advances 10, eado9783 (2024). https://doi.org/10.1126/sciadv.ado9783
Morse, M. et al. Προτιμησιακή επιλογή θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών από τον κλάδο της ψυχαγωγικής κατάδυσης. Marine Policy 159, 105908 (2024). https://doi.org/10.1016/j.marpol.2023.105908
Northrop, E. et al. Ευκαιρίες για τη μεταμόρφωση του παράκτιου και θαλάσσιου τουρισμού: Προς τη βιωσιμότητα, την αναγέννηση και την ανθεκτικότητα. (2022).
Schuhbauer, A. et al. Παγκόσμιος οικονομικός αντίκτυπος του τουρισμού καταδύσεων. Προεκτύπωση στο https://doi.org/10.21203/rs.3.rs-2609621/v1.
Vianna, G. M. S., Meekan, M. G., Pannell, D. J., Marsh, S. P. & Meeuwig, J. J. Κοινωνικοοικονομική αξία και οφέλη για την κοινότητα από τον τουρισμό κατάδυσης με καρχαρίες στο Παλάου: Βιώσιμη χρήση των πληθυσμών των καρχαριών των υφάλων. Biological Conservation 145, 267–277 (2012). https://doi.org/10.1016/j.biocon.2011.11.022
Lynham, J., Costello, C., Gaines, S. & Sala, E. Οικονομική αποτίμηση του θαλάσσιου τουρισμού και του τουρισμού με θέμα τους καρχαρίες στις Νήσους Γκαλαπάγκος. (2015)
Ban, N. C. et al. Αποτελέσματα ευημερίας των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. Nat Sustain 2, 524–532 (2019). https://doi.org/10.1038/s41893-019-0306-2
Fisher, B. et al. Επίδραση της προστασίας των παράκτιων θαλάσσιων περιοχών στην υγεία των παιδιών: μια διερευνητική μελέτη. The Lancet 389, S8 (2017). https://doi.org/10.1016/S0140-6736(17)31120-0
Anna E. Gauthier et al. Τα μικρόβια των βαθέων θαλασσών ως εργαλεία για τη βελτίωση των κανόνων αναγνώρισης των μοτίβων του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος. Science Immunology 6, eabe0531. https://doi.org/10.1126/sciimmunol.abe0531
Τμήμα Βιοποικιλότητας, Διατήρησης και Αξιοθέατων. Θαλάσσιο Πάρκο Bardi Jawi Gaarra. https://www.dbca.wa.gov.au/management/plans/bardi-jawi-gaarra-marine-park.
Seriño, M. N. et al. Αξιολόγηση της προστατευτικής λειτουργίας των μαγγρόβων σε περιοχές των Φιλιππίνων που έχουν πληγεί από τυφώνες. 1–35 (2017).
Lamb, J. B. et al. Τα οικοσυστήματα θαλάσσιων φυτών μειώνουν την έκθεση σε βακτηριακούς παθογόνους παράγοντες για τον άνθρωπο, τα ψάρια και τα ασπόνδυλα. Science 355, 731–733 (2017). https://doi.org/10.1126/science.aal1956

Παρακολουθήσατε το Ocean με τον David Attenborough;

Γιατί να δημιουργήσετε μια ιδιαίτερα προστατευόμενη θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή (ΠΠΠ); Ποια είναι τα οφέλη;